Zomaar een dagje...

Uitslapen, lang. Een beetje blijven liggen nog en wat dommelen, dan toch maar even eruit. Een kopje thee, een hapje, niet teveel. En dan maar weer onder de dekens. Geen telefoon, klussen of werk. Niemand die je stoort. Er wordt zelfs extra rekening met je gehouden. En het dagelijks leven gaat toch gewoon door. Ideaal niet?

Op één klein detail na: Je bent ziek. Zo'n typische loopneus, koude rillingen, zweet momenten cartooneske ziekte (je weet wel met zo'n ijszak op het hoofd van donald duck en zo'n thermometer)

's Avonds toch maar even eruit want anders lig je de hele nacht te draaien en da's nu nog maar even afwachten. Toch fit genoeg voor een blogje... ;-)

Morgen weer een dag.